Jeugdherinnering

Na de lagere school besloten mijn ouders dat ik naar de huishoudschool zou gaan.
Mijn oudste zus ging naar de MULO maar voor mij was de huishoudschool goed genoeg.
Ik wilde heel graag verpleegster worden, daar had ik een andere opleiding voor nodig, maar daar werd geen rekening mee gehouden. Het werd de huishoudschool.
“Je hoeft niet verder te leren want je gaat toch trouwen”zei mijn moeder.
Trouwen, ik gruwde ervan.
Met een vreemde man in bed liggen, dat zou ik echt nooit doen, besloot ik op dat moment.
Maar ik ging naar de huishoudschool.
Op een dag hadden de meisjes uit mijn klas dikke pret.
Op het schoolplein stonden ze met elkaar met een stok in iets te prikken.
Ik kwam voorzichtig dichterbij, ik was nogal verlegen en behoorde zeker niet bij de groep die altijd de grootste mond had.
“Wat is dat “ hoorde ik iemand vragen.
“En kapotje” antwoordde een ander.
Ze gierden het uit.
“Een levende? “vroeg een ander.
Een levende, dan moest het een dier zijn dacht ik.
In al mijn dapperheid vroeg ik:
“Wat is een kapotje”?
Weer gierden ze het uit.
“Vraag dat maar aan je vader” werd er gezegd.
Denkend dat het een dier was durfde ik ’s middags die vraag aan mijn moeder te stellen:
“Mam, wat is een kapotje”? Mijn moeder stond aan het aanrecht met haar rug naar mij toe en ik zag haar verstrakken. Ze draaide zich om, keek mij aan met een vreemde blik en liep naar de deur.
Ze deed de buitendeur open en riep mijn vader.
Mijn hart bonkte inmiddels van de zenuwen, wat had ik in vredesnaam gevraagd?
Mijn vader kwam binnen waarop mijn moeder zei:
“Je dochter wil weten wat een kapotje is”.
Ook mijn vader keek mij aan met een blik die ik niet begreep.
Toen zei hij:
“Een kapotje is iets dat vieze mannen om hun piemel doen”.
Hij draaide zich om en ging weer naar buiten, mijn moeder ging ook weer verder met waar ze mee bezig was.
Ik  bleef zitten in totale verbijstering.
En was nog geen steek wijzer geworden.