College

De telefoon gaat. Een afgeschermd nummer. Vast weer een verkoop praatje. Ik neem niet aan. Een half uur later weer de telefoon . Ik neem niet aan. Even later gaat hij weer en ik neem me voor om die anonieme beller eens flink af te poeieren. Maar het is de revalidatie arts. Blij vertelt hij mij dat mijn genezing na mijn beroerte zo bijzonder is en hij graag wil dat ik dat kom vertellen tijdens een college met co assistenten. Het overvalt me. Meteen zie ik een groep arrogante studenten voor me. Ze zullen me vast de meest moeilijke vragen gaan stellen. Ik vraag even bedenktijd.
“Doen” zegt mijn dochter “ leuk dat ze je daarvoor vragen, dan kun je je hele verhaal kwijt en die jonge studentjes vertellen hoe ze met gevoelens van patiënten moeten omgaan”. Ik ben bang dat ik geen antwoorden op hun vragen weet. Bang dat ze me vragen zullen stellen die ik niet begrijp. Toch  besluit ik het te doen.
Op de bewuste dag zitten daar 25 studenten in witte jassen in de college zaal. Ze zitten in een u vorm aan tafel. Ik word door de arts voorgesteld en neem met hem samen voor de groep plaats. Na de PowerPoint presentatie zegt hij:
“ nu mag u mevrouw Rausch vragen stellen”. Ik wil ontsnappen en weg wezen, helaas kan dat niet meer. Het blijft doodstil, niemand stelt een vraag. Nogmaals dringt de arts aan op vragen, niemand. Dan richt hij zich tot mij en zegt;
“ Wilt u dan vertellen wat u is overkomen”?
Oh lieve deugd dit is nog erger dan ik dacht. Ik wil om mijn moeder roepen, ik voel het bloed naar mijn wangen stijgen. Maar ik ga van start, eenmaal bezig ben ik niet meer te stoppen, ik vertel van de neuroloog die geen tijd voor me had en niet vertelde wat er was gebeurt. Die mijn angsten niet wilde wegnemen. En dan komen de vragen. Hoe voelde ik me, hoe lang duurde het voordat ik weer kon lopen, hoe ging het thuis? 
De arts moet het onderbreken. Het wordt te laat. Het uur is voorbij gevlogen.
Als de studenten vertrekken komen er enkelen mij bedanken. Met de arts loop ik een eindje op en hij zegt: 
“ze zijn verlegen en durven geen vragen te stellen, maar u heeft heel goed gedaan, prachtig verhaal “.

Trots loop ik naar mijn auto, ik heb vandaag college gegeven!!