Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst naar de bioscoop ben geweest.
Met mijn kleindochter ging ik wel naar de bioscoop toen ze nog klein was.
Dan gingen we naar films als “De Lion King” of Coco, een prachtige film over de Mexicaanse feestdag van de doden.
Een heel bijzondere film.
Maar ’s avonds naar de bioscoop met vriendinnen dat kan ik me niet herinneren.
Mijn nu hebben mijn dochter en ik afgesproken om zaterdagavond naar de bioscoop te gaan.
Als lid van Vriendenloterij heb ik twee bioscoopkaartjes gewonnen.
Omdat ik de kaartjes heb gewonnen spreken we af dat ik de reservering maak.
Om een plaats te reserveren moet ik de code invullen die op de vrijkaartjes staan.
Een code van tweeëntwintig letters en cijfers. Fluitje van een cent denk ik..
Dus invullen: fout krijg ik te zien, geen geldige code. Weer opnieuw, weer fout.
Maar wat doe ik dan fout? Ik zie geen verschil tussen een “O “en een nul.
Maar wat is wat? Plots zie ik een héél klein pikkeltje in een “O “of een nul en dan ben ik eruit, het is een nul.
Dan de I of de L, ook bijna geen verschil te zien, maar uiteindelijk heb ik het door.
Zo gelukt. Twee kaartjes op rij vijf, stoel vijf en zes.
Als we zaterdagavond bij de bioscoop arriveren, worden onze kaartjes gescand en zitten we al snel op onze plaatsen.
Lekker ruime stoelen met veel beenruimte. Dat herinner ik me niet van lang geleden.
De rijen vullen zich langzaam en dan staan er twee dames aan het begin van onze rij en zeggen:
“Wij hebben kaartjes voor deze rij stoel vijf en zes”.
“Nee hoor, dat hebben wij” zeg ik en ik haal mijn kaartjes tevoorschijn.
En ja hoor daar staat het: rij vijf, stoel vijf en zes.
“Ja, dat hebben wij ook zegt de vrouw. Ze gaan er iemand bijhalen, want vreemd is het wel dat we allebei kaartjes hebben voor dezelfde stoelen.
“Wij waren hier het eerst” zeg ik tegen mijn dochter “dus ze zullen een andere plek moeten zoeken”.
Even later komen ze terug met een medewerker.
De man komt naar ons toe en vraagt naar onze kaartjes.
Ik laat hem de kaartjes zien en dan zegt hij:
“Mevrouw uw kaartjes staan op vierentwintig november, vandaag is het drieëntwintig november, u bent een dag te vroeg”.
“Jemig mam” hoor ik mijn dochter zeggen.
Oh wat erg, ik heb me gewoon in de datum vergist.
Met onze staart tussen de benen verlaten we onze mooie plaatsen.
Gelukkig hoeven we niet weg, we mogen aan het begin van de rij gaan zitten.
Ook dat zijn prima plaatsen en kunnen we genieten van de film.
Maar hoe het mogelijk is dat onze kaartjes gescand zijn en niemand gemerkt heeft dat we op de verkeerde dag waren, is ons een raadsel.
Recente reacties