Terrorist

Plotseling doemt er een gedaante op in het donker. Ik ben met mijn bus zojuist een halte gepasseerd en ineens is daar een figuur die zijn hand opsteekt. Hij staat naast een auto waarvan de alarm lichten aan staan. Ik stop en de man duikt de auto in en pakt een tas. Een grote sporttas. Hij stapt in, gromt iets wat op een groet lijkt, checkt in en loopt de bus in.
Geen bedankje omdat ik buiten een halte stop, wat in principe streng verboden is.

Er overvalt mij een gevoel van paniek, deze man, vermoedelijk een Somaliër, bezorgt mij een angst gevoel. De grote tas die hij bij zich heeft en zijn houding dragen niet bij aan het gevoel een normale passagier te vervoeren.

In gedachten zie ik hem die tas openmaken en in het rond gaan schieten, maar hij zou mij nog wel nodig hebben om de bus te laten stoppen denk ik. Maar dan, zou ik dan ook worden neergeschoten?
In mijn spiegel zie ik dat de auto waar hij uitgestapt is achter ons aan rijdt, dus hij is niet alleen.

Het is bijna nieuwjaar, zou ik 2017 wel halen? Hoe zouden mijn kinderen er aan toe zijn als ik ineens uit hun leven verdwijn? En mijn kleindochter, die net met haar vader in Nederland is komen wonen. Ik wil haar zien opgroeien. Steeds groter wordt mijn paniek gevoel.

Ik loer steeds vanuit mijn ooghoek naar de man en telkens zie ik hem naar mij kijken. Of verbeeld ik het me? Ik wil de alarm knop indrukken om de centrale op te roepen, maar dat gesprek zou duidelijk hoorbaar zijn in de bus. Er wat moet ik zeggen? “ Er zit een enge man in mijn bus, hij doet niets, maar kijkt vreemd ”. Zouden er overval wagens uitrukken op die informatie ? Vast niet, maar op het moment dat hij zijn tas opent zal het te laat zijn.

De auto die achter mij aanreed zie ik niet meer en ik heb ook niet gezien waar hij is gebleven, zo druk ben ik om die man in de gaten te houden. Op verschillende haltes stappen mensen uit. Ik denk als je iedereen laat uitstappen maak je weinig slachtoffers, wat is je bedoeling?

Er zitten inclusief de man, nog vijf passagiers in de bus en er wordt weer gebeld dat er iemand wil uitstappen. Ik stop en met nog een paar andere passagiers loopt ook de Somalische man naar de uitgang. Hij knikt me toe en verdwijnt in het donker.