Selecteer een pagina

Wat was het vroeger heerlijk om jarig te zijn. De slapeloze nacht ervoor en de spanning voor het  cadeau dat je kreeg en de zelfgebakken appeltaart met brandende kaarsjes bij het ontbijt. Mijn twee zusjes kregen dan elk een zakje met pepermuntballen. Ik wilde ook wel graag zo´n zakje met pepermuntballen, maar dat was alleen voor de zusjes omdat, zei mijn moeder, zij ook een klein beetje jarig zijn.

De dag ervoor naar ” Sirag “ onze dorpswinkel, om snoepjes en chocolaatjes uit te zoeken. Snoepjes om te trakteren in de klas. Eerst werd je toegezongen door alle kinderen terwijl je op een stoel mocht staan, om daarna de snoepjes te mogen uitdelen. Samen met een vriendinnetje ging je dan de klassen rond om de meesters en juffen op een chocolaatje te trakteren. Meestal kreeg je dan ook nog een mooi plaatje of iets anders leuks.

Maar één verjaardag was toch een beetje minder leuk dan de voorgaande jaren. Dat was mijn tiende verjaardag. Mijn moeder had een prachtige gele jurk voor mij  gemaakt, mijn verjaardag viel op zondag en de hele familie kwam op bezoek. Ook oma en opa kwamen en dat was bijzonder want zij moesten helemaal uit Den Haag naar Voorschoten komen met de tram en als opa en oma op je verjaardag kwamen dan was je wel heel bijzonder. En zo voelde ik me ook op die dag “ heel bijzonder ”.

Toen de hele familie was gearriveerd drukte mijn moeder mij nog een cadeautje in de hand dat ik snel openmaakte; een prachtige ketting met een armband. Ik paradeerde voor de spiegel met mijn mooie ketting. Dat ik dat cadeau niet zoals de anderen cadeaus bij het ontbijt had gekregen verbaasde me wel, maar daar dacht ik niet verder over na.

Plotseling dook mijn moeder op en was boos, ik moest meteen mijn mooie ketting en armband afdoen, weer inpakken en aan oma geven.  ” Dat is niet voor jou “ zei ze “ maar voor oma, het is ook  Moederdag en daarom is iedereen hierheen gekomen, niet alleen maar voor jou ”. Klets… die kwam aan, ik dacht dat iedereen voor mij was gekomen en ik had me zo bijzonder gevoeld. Toen ik terug bij de visite kwam en de ketting aan oma gaf had niemand aandacht voor mij.

Ik was teleurgesteld en weg was mijn verjaardags gevoel. Ik vond mijn gele jurk ineens niet zo mooi meer. Ik wist ook wel dat het Moederdag was want tenslotte had ik samen met mijn vader en zusjes een cadeautje voor mijn moeder uitgezocht. Maar dat het voor oma ook Moederdag was en nog wel op mijn verjaardag dat had ik toch niet kunnen bedenken. Oma is toch mijn moeder niet dacht ik boos,  dan had ik ook wel een zakje met pepermuntballen  mogen krijgen.