We zijn bij de Kim boom geweest. De Kimboom is een rode esdoorn, die een paar maanden geleden op een mooie plek is geplant en waar de as is uitgestrooid van de dochter van een goede vriendin.
Het is bijna een jaar geleden als mijn vriendin Marga een telefoontje krijgt van de school waar haar dochter Kim les geeft. Kim is niet verschenen en volgens afspraak wordt haar moeder gebeld om te kijken wat eraan de hand is. Als Marga het huis van Kim binnenkomt treft ze haar dochter overleden aan in bed. Kim had diabetes type 1. Heeft de aanval van de hyper niet voelen aankomen, is in coma geraakt en overleden in haar slaap.
Kim heeft enkele jaren geleden een ernstig auto ongeluk gehad en sindsdien voelt ze haar aanvallen niet meer aankomen. Als ze er overdag niet lekker van werd kon ze snel het ziekenhuis waarschuwen, maar deze aanval overviel haar als een dief in de nacht. Marga heeft een rode esdoorn mogen planten in een nieuw aangelegd parkje en daar de as van Kim uitgestrooid. En nu zijn we met vijf vriendinnen bij die boom gaan koffie drinken, gevolgd door een hapje en een drankje. We zien elkaar niet zo vaak , dus we kwebbelen wat af en vervolgens huilen we wat af. Één van ons heeft zeventien jaar geleden haar pasgeboren zoontje verloren, dus ook deze herinnering wordt opgehaald en we huilen.
Ik maak wat foto’s van de Kimboom. Een andere vriendin van mij kan prachtige pentekeningen maken, en haar heb ik gevraagd om een tekening van de boom te maken met vervagend de naam “ Kim “ in de stam. Deze tekening willen wij Marga geven op vier september, de dag dat Kim overleed.
En het wordt prachtig, de tekening van de rode esdoorn. Kim hield van rood. En Marga, die niet elke dag naar de boom kan gaan, zal zich zo heel dicht bij haar dochter voelen.
En wij voelen ons heel dicht bij Marga, bij haar verdriet en pijn. En hopelijk zullen we nog vaak naar de Kimboom gaan en hem zien uitgroeien tot een grote statige boom, die waakt over Kim.
Recente reacties